เพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและพุทธบูชา :: วศิน เตยะธิติ

ความผิด ในความถูก

 ความผิด ในความถูก 
 (พระโพธิญาณเถร - หลวงปู่ชา สุภัทโท) 



๑.จะหลุดพ้นได้ต้องเริ่มจากการเห็นโทษ
๒.กราบพระ แต่ไม่เห็นพระ
๓.เอาตนเองเป็นพยาน
๔.บรรลุความจริงคือบรรลุธรรม
๕.สำรวจที่ตนเอง
๖.เลือกที่ตรงจิต
๗.ทุกข์เพราะไม่ยอมปล่อย
๘.แยกแล้วยุ่ง
๙.ศึกษาให้รอบ
๑๐.น้ำไหลนิ่ง
๑๑.ทุกข์เพราะไม่ยอมรับความจริง
๑๒.สุข-ทุกข์ราคาเท่ากัน
๑๓.สั่งสมมาดี
๑๔.ทำให้ต่อเนื่อง
๑๕.ภัยคือความแก่ ความเจ็บ และความตาย
๑๖. ประโยชน์จะเกิดก็ต่อเมื่อลงมือปฏิบัติ
๑๗.ให้พอดี
๑๘.หมั่นประกอบเหตุ แต่ไม่เร่งรัดเอาผล
๑๙.อย่างนี้ คือ ภาวนา
๒๐.คนที่ไม่รู้ความจริงก็เหมือนกับคนตาบอด
๒๑.มีเวลาหายใจ-มีเวลาภาวนา
๒๒.อดทน คือ ตบะเผาบาป
๒๓.ไถ่ถอนตัวเอง
๒๔.การฟังพระธรรมเทศนา
๒๕.ศรัทธาคือความเชื่อ วิริยะคือความเพียร
๒๖.การปฏิบัติธรรม
๒๗.สัมมาทิฏฐิ
๒๘.การรักษาจิต
๒๙.ภาวนาคือการพิจารณา
๓๐.รู้จริง ยิ่งกว่า รู้จำ
๓๑.เราไปยึดตรงไหนเกิดกิเลสตรงนั้น
๓๒.อินทรีย์สังวร
๓๓.แม้มีมากก็ไม่ยุ่ง ถ้าต่างมุ่งละทิฏฐิมานะ
๓๔.อาหารใจ
๓๕.ไม่เห็นในสิ่งที่เห็น
๓๖.อุเบกขา
๓๗.ให้ฉลาดคิด
๓๘.ความทุกข์อยู่ที่จิตยึดถือ
๓๙.ทำๆ หยุดๆ จึงสะดุดร่ำไป
๔๐.อุปมาการได้รับธรรม
๔๑.ให้รู้ตามจริง
๔๒.ธรรมเมา
๔๓.สิ่งเดียวกัน
๔๔.เรื่องของศีล
๔๕.ว่างอย่างยิ่ง
๔๖.ยินดีในทุกข์
๔๗.รู้หนึ่งคือรู้หมด
๔๘.รู้ให้จริง
๔๙.บอกพระนิพพานแก่คนที่ไม่ใช่มุนี เหมือนบอกสีแก่คนตาบอด
๕๐.จะตามพระพุทธเจ้า หรือจะเอาตัณหา
๕๑.ผิดในถูก
๕๒.รู้-ตื่น
๕๓.ล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร
๕๔.จะรู้จำหรือรู้จริง
๕๕.ทางสงบ
๕๖.ทำให้มาก พิจารณาให้มาก
๕๗.ปฏิบัติไม่ขาดสาย
๕๘.สงบแท้อยู่ที่ไหน
๕๙.รู้ชัดก็วางเอง
๖๐.ไม่ฝึกจิต มีโทษ
๖๑.มััคสมังคี
๖๒.อนันตคุณ
๖๓.ตถาคตเป็นเพียงผู้บอก
๖๔.อิริยาบถบังทุกข์
๖๕.ศีลเป็นเหตุให้มีทรัพย์
๖๖.เมล็ดกรรม
๖๗.รักษาดวงใจ
๖๘.ทำดี แต่คิดไม่ดี
๖๙.อัตตา-อนัตตา
๗๐.ทุกข์มีเพราะยึด

๗๑ คิดให้ดีๆ
๗๒ หยุดชั่ว มันก็ดี
๗๓ เพียรละบาป
๗๔ ของขลังบังของจริง
๗๕ ศรัทธาที่ขาดปัญญา
๗๖ ครูที่ดีที่สุดคือ..เรา
๗๗ พูดดีเข้าใจง่าย พูดร้ายเข้าใจยาก
๗๘ ปัจจัยดัง
๗๙ หลงทิศ ย่อมหลงทาง
๘๐ เรียนธรรมกับจิต
๘๑ ทุกข์
๘๒ สิ่งย้อมใจ
๘๓ เป็นโรคประสาทเพราะขาดหลักใจ
๘๔ ดูแลจิต
๘๕ ไม่ฉลาดรักษาใจ จึงกวัดแกว่งไปตามอารมณ์
๘๖ รู้จักบุญ
๘๗ ธรรมะคือธรรมชาติ
๘๘ รู้แล้วละ
๘๙ ความหลง
๙๐ ความดับที่ไม่เหลือ

๙๑ หัวใจของพระศาสนา
๙๒ ภาษาธรรม-ภาษาใจ
๙๓ ฟอกจิตอย่างไร
๙๔ ปล่อยวางก็ว่างเอง
๙๕ อนุสติ
๙๖ ก้าวสู่วิปัสสนา
๙๗ ประจักษ์ใจในไตรลักษณ์
๙๘ ความเสื่อม
๙๙ พอ-ดี
๑๐๐ โลกกับธรรม
๑๐๑ แสวงธรรม
๑๐๒ สึกเพราะอะไร
๑๐๓ หมั่นฆ่าอยู่เสมอ
๑๐๔ ที่ไหนก็ได้ ถ้าใจเป็นธรรม
๑๐๕ หลงสมมุติ
๑๐๖ เอโกธัมโม
๑๐๗ ก้าวข้าวเวทนา
๑๐๘ เรียนรู้ความสงบ
๑๐๙ สังวรธรรม
๑๑๐ นอกเหตุเหนือผล
๑๑๑ ฉลาดในการรักษาจิต
๑๑๒ มีความรู้ต้องมีความดี

( จำนวนคนอ่าน 4578 คน )
         
• เสียงเทศน์หลวงปู่ชา สุภัทโท • ปุจฉา-วิสัชนา • ความผิดในความถูก • พระพุทธรูปในเมืองไทย • ติดต่อเว็บไซต์
• เสียงเทศน์หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโณ • ข่าวประชาสัมพันธ์ • นอกเหตุเหนือผล • ประวัติพระสงฆ์ไทย • สมุดเยี่ยม

• แกลเลอรี • หนังสือน่าอ่าน   • แผนผังเว็บไซต์
         
เว็บไซต์เพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและพุทธบูชา :: วศิน เตยะธิติ © 2557